Na dertig jaar werkzaam te zijn geweest in de loon- en salarisadministratie kwam er voor Odette van Rooij een moment dat ze zich ging heroriënteren. Met de hulp van een jobcoach kwam werken in de zorg in beeld. Enkele meeloopdagen verder kreeg ze de kans om te solliciteren op de functie begeleider in opleiding Wonen in de Wijk bij Amarant. Begonnen als zij-instromer (gehandicaptenzorg niveau 3) is ze momenteel volwaardig begeleider. ‘Ik ben zo blij dat ik deze kans heb gekregen. Ik weet nu wat werkgeluk betekent.’ Odette werkt in Tilburg, maar Amarant heeft locaties in heel Brabant.
Wat heb je hiervoor gedaan?
Odette: Ik ben bij een chemiebedrijf begonnen op de afdeling personeelszaken. Bij de latere werkgevers deed ik ook de loonadministratie. Leuk werk, maar altijd met veel stress. Elke keer waren er pieken door systeemupdates. In het bedrijf waar ik hiervoor werkte, boterde het niet zo met mijn leidinggevende. Uiteindelijk ben ik daar eind 2020 vertrokken.
Hoe was jouw kennismaking met de zorg?
Er werd voor mij een kennismaking bij Amarant geregeld bij een wonen in de wijk-locatie in Dongen. Daar werd ik heel blij van. Heb toen vooral geobserveerd en vragen gesteld. Helemaal geweldig. Daarop ben ik ook bij de dagbesteding gaan kijken en hielp ik zelfs mee met de stallen leegscheppen. Dat deed ik met plezier, omdat ik het contact met de bewoners zo waardevol vond. Toen ik die dag thuis kwam, straalde ik van blijdschap. Omdat de infodag nog ver weg was, heb ik zelf gebeld met recruiters en kreeg ik meteen een vacature toegestuurd.
Ik geniet ervan dat ik onze bewoners een fijne dag kan bezorgen
Odette
Hoe was het voor jou om weer naar school te gaan?
We hadden wat hobbeltjes met inlogcodes en we moesten veel lezen en behoorlijk wat opdrachten maken, maar toen ik er eenmaal mee bezig was, werd ik razend enthousiast. Ik vond het zo leuk, ik mis het nu zelfs. Ben megatrots dat ik mijn diploma gehaald heb.
Wat bevalt je het meest in je werk?
Ik stond vroeger veel in de file, nu ben ik vanuit Waalwijk in een kwartier op mijn werk. Een ander voordeel is dat ik Tilburg goed ken. Dat komt van pas als je mensen praktisch de weg wil wijzen. Wat me energie geeft, is dat ik ervoor kan zorgen dat mensen met een beperking een zo fijn mogelijk leven hebben.
Waar heb je aan moeten wennen?
Het salaris is wat minder dan ik gewend was, maar dat lossen mijn man en ik prima op. We hebben geen kinderen en kunnen met onze huidige salarissen nog steeds goed rondkomen. Als ik zie hoeveel werkgeluk ik nu ervaar, had ik dit veel eerder moeten doen.
Hoe ziet je dag eruit?
De dag begint om 7.00 uur met de ochtendrituelen, de medicatie en de lunchtrommeltjes. Uitdaging is om met enig tempo toch zo rustig mogelijk iedereen op tijd naar de dagbesteding te krijgen. Als iedereen de deur uit is, zijn er begeleidingsgesprekken en in de middag bereiden we het avondprogramma voor. Geen dag is hetzelfde, dus het helpt dat ik gemakkelijk kan schakelen.
Wat moet je nog meer kunnen?
Het werk vraagt dat je onderscheid kunt maken tussen een band opbouwen en professionele afstand bewaren. Ik weet dat sommige bewoners Disneyplaatjes sparen, maar je kunt het niet maken om verschil te maken, dus stop ik ze in alle brievenbussen. Dan lossen ze het onderling op.
Wat zou je tegen mensen willen zeggen die zich oriënteren?
In de zorg heb je veel verschillende functies en combinaties van functies. Je hebt fijne werktijden, veel ontwikkelingsmogelijkheden en het is ontzettend dankbaar werk. Heerlijk om te ervaren hoe tevreden en vrolijk bewoners zijn, dat je voor hen echt belangrijk bent. Dus ga een keer meelopen en ontdek hoe het voelt.
