Shannon van den Bosch (36) is een alleenstaande moeder van drie dochters. Toen de kinderen nog klein waren, zat ze een tijdje in een uitkering. Bij een bezoek aan een banenmarkt was het meteen raak: kraamzorg, dát was haar beroep. In september 2022 kwam ze in dienst bij Lunavi Kraamzorg. Shannon woont in Tilburg. Ze werkt bij gezinnen in de stad of in de regio.
Wij vroegen Shannon een aantal vragen te beantwoorden.
Hoe ben je hier terecht gekomen?
Omdat ik op mijn zeventiende moeder werd, stopte ik met school. Ik was thuis met de kinderen. Na mijn scheiding ontving ik een uitkering. Als je er alleen voor staat heb je je handen vol aan de opvoeding van drie jonge kinderen. Samen met de contactpersoon van het UWV maakte ik twee jaar geleden een toekomstplan. Wat voor werk vind je leuk? Daar hoefde ik niet lang over na te denken. De kraamzorg trok me altijd al. Op een banenmarkt raakte ik in gesprek met medewerkers van Lunavi, gevolgd door een online bijeenkomst. Ik besloot om te solliciteren. Omdat ik geen diploma had moest ik een capaciteitstest doen om te kijken of ik het niveau aan kon. Dat ging goed en zo ben ik met de opleiding Kraamverzorgende begonnen, waarbij je werken combineert met een dag in de schoolbanken. Hoewel de opleiding anderhalf jaar duurt had ik al na dertien maanden mijn diploma.
Waar bestaat je werk uit?
Ik begeleid ouders bij de verzorging van hun kindje. Denk aan luiers verschonen, de baby aankleden of een badje geven. Daarnaast geef ik ook veel belangrijke informatie en meld ik het kindje aan voor de hielprik en gehoorscreening. Ik heb contact met de verloskundige over hoe het in het gezin gaat. En ik doe ook wat huishoudelijke taken, zodat de ouders daar even niet aan hoeven denken en van hun kindje kunnen genieten. Als ik wegga zijn ouders klaar om het lekker met zijn tweeën te gaan doen. Dan zit mijn werk erop.
Als je met de juiste positieve energie binnenkomt bij een gezin, krijg je dezelfde energie terug
Shannon
Waarom ben je in de zorg gaan werken?
Toen ik zelf kraamzorg kreeg de eerste keer, dacht ik gelijk: “Wauw, dit is toch een geweldig mooi beroep.” De kraamperiode is een emotionele tijd, soms zijn er kraamtranen. Je komt bij mensen thuis, het is heel intiem.
Wat geeft jou voldoening in je werk?
Als ik aan het eind van de week wegga en ik krijg een kaartje van de kraamvrouw met de liefste, oprechte woorden hoe dankbaar ze zijn. Daar doe je het voor! Ik ben nog steeds even gemotiveerd als de dag dat ik begon.
Wat zijn uitdagingen die je tegenkomt? En hoe ga je daarmee om?
In sommige gezinnen gaat het allemaal volgens het boekje. En in sommige gezinnen zijn er wat hobbels in de weg: een kindje met een lage temperatuur of een kindje dat net te veel is afgevallen en dat je moet bijvoeden. Borstvoeding die niet op gang komt. Maar die uitdagingen vind ik leuk, want ik leer telkens weer wat nieuws. En kom ik er niet uit, dan spar ik met de verloskundige om tot een goede oplossing te komen. Over anderhalf jaar wil ik graag de ‘partuspoule’ in. Dat is een apart team van Lunavi met kraamverzorgenden die samen met de verloskundige ook de bevalling begeleiden.
Wat zou je willen zeggen tegen iemand die geïnteresseerd is in de zorg?
Als je ervoor gaat, ga er dan helemaal voor. Laat zien dat je met hart en ziel werkt. En laat privé en werk gescheiden. Als je met de juiste positieve energie binnenkomt bij een gezin, krijg je dezelfde energie terug.
